Maar de tweede week moesten we toch maar eens beginnen te werken.
Om Aspanaex te bereiken, de organisatie waar ik werk, moet je eerst twee bussen nemen en dan een steile helling op. Mijn ochtendwandeling zullen we het noemen. Gelukkig kan ik dinsdag en vrijdag met de schoolbus die 50 m van mijn appartementje passeert. De mensen waar ik mee werk zijn heel vriendelijk en gemakkelijk om mee te werken ondanks hun handicaps zijn ze heel zelfstandig. Helaas spreekt slecht 5% Engels of Frans wat de communicatie iets moeilijker maakt, dringend Spaans leren dus!
Ook is mijn derde kamergenote zondagmiddag aangekomen. Nur is een toffe en vlotte madam uit Turkije en niet de standaard versie die je verwacht. Ze is een feministe die werkt in een ngo en demonstreert tegen de overheid.
Ik kan niet geloven dat ik hier al 2 weken woon de tijd vliegt. Maar toch mis ik iedereen wel.
En de gedachte dat ik hier nog 10 maanden blijf, blijft toch een beetje wennen.
Hasta luego!
No comments:
Post a Comment