Nieuwjaar in de metro

Nieuwjaar vieren is iets speciaal en daarom hadden we dus ook een speciale plaats nodig.

En wat is er specialer dan Madrid in de kersttijd. Overal lichtjes en marktjes, een super gezellige sfeer.

Nur zat in Turkije, dus Violetta en ik zijn samen naar Madrid gevlogen. Maar omdat we nieuwjaar met andere EVS’ers (european volunteer survice’ers) wouden vieren verbleven we in het rustgevende (om niet gat in the middle of nowhere te zeggen) Alcobendas. Een stadje juist buiten Madrid, gemakkelijk bereikbaar met de metro en trein. Of dat was toch de gedachten. Ook nieuwjaar in Spanje wordt gevierd met heerlijk eten en lekkere wijn/cava. Dus na heerlijk samen gegeten te hebben wouden we onze trein naar Madrid nemen. Helaas deze rijdt niet op feestdagen, jammer maar we hebben nog juist genoeg tijd voor de metro. Met zen allen rennen we naar het metrostation. Om te ontdekken dat onze metro lichtjes vertragen heeft door de tijdelijke staking.

Geen enkel probleem er is nog een klein uur over om in Madrid te geraken. Want daar wordt in peurta del sol in het midden van Madrid om twaalf uur in een grote massa druiven gegeten.

Op de twaalf laatste seconden moet je pers seconden een druif eten, wat eindigt in een propvolle mond vol druiven natuurlijk. Allemaal klaar om nieuwjaar te vieren zitten we in de metro. Judith zegt ons dat we nog 3 haltes over hebben voor we moeten overstappen en dat we waarschijnlijk moeten rennen als we peurta del sol willen halen. Geen probleem we stappen uit om over te stappen met nog 20 minuten over. We rennen naar de overkant om te ontdekken dat er helemaal geen andere metro is. De volgende komt door de staking in 25 min.

We beginnen druk te overleggen: gaan we uit de metro om het vuurwerk te zien, blijven we hier, eten we onze druiven in de metro en wat met de fles champagne. Alles in detail zelfs tot de taal waar we in gaan aftellen niet altijd evident met een internationaal gezelschap.

We zien iedereen in de metro hetzelfde paniekerige ritueel doen en zien drie jongens die er niet zoveel om geven. We vragen of ze nieuwjaar met ons willen vieren in de metro waarop ze antwoorden dat ze Portugees zijn en het in de Portugese tijd willen vieren zij hebben dus nog een heel uur over. Maar toch zeggen ze ja, en komen ze met ons aftellen. We openen een van de flessen cava en besluiten om de druiven te houden voor Portugees nieuwjaar.

We gaan al zingend en lachend het nieuwe jaar in voor de eerste keer in de metro.

En een tweede keer al druif etend in pricipe pio een heuvel waardoor we heel Madrid en het vuurwerk konden zien.

Nieuwjaar is niet enkel een moment op middernacht, het is een feest dat duurt zolang je wilt en voor mij duurde het nog twee en een halve dag. Niet alles loopt zoals je gepland had maar dat maakt het nog niet zo slecht.

Feliz ano neuvo!