Sonria las causas no peuden ir ya peor

Wauw 5 en een halve maand voorbij nog 5 en een halve te gaan,

Dit betekent dus dat ik eindelijk/al in de helft ben.

Het lijkt zo lang geleden mijn eerste week in Vigo en toch voelt het nog zo dichtbij.

Misschien eens tijd om mijn voornemens her te bekijken en de dingen die ik nog wil bereiken.

Op het strand slapen, een prachtig wit strand dat is gewoon een uitnodiging voor een nachtje onder de sterren, in het warme zand.

Naar de islas varen, de islas is een eilandengroep dichtbij Vigo en is als ik mag geloven een groen paradijs.

Zwemmen in de oceaan, tot nu toe ben ik alleen nog maar gaan pootje baden kan niet wachten tot het warm genoeg is.

Surfen in porto, de Portugese golven roepen mij hoe kan ik hier aan weerstaan.

Mijn Spaans verbeteren, hoewel ik al goed onderweg ben is er nog veel werk aan de winkel.

Een Belgische avond met Belgische eten en bier organiseren, mijn collega’s hebben al zoveel voor mij gedaan een gezellige Belgische avond is toch iets wat ik kan terug doen. Maar wat zou ik koken?

Alle muren van mijn kamer vol hangen met posters en Spaanse zinnen, toen ik hieraan kwam hebben ze mij afgeraden om foto’s van thuis op te hangen want dat lokt heimwee uit. Om mijn kale muren toch wat te bekleden hangt deze nu vol met foto’s van hier en inspirerende Spaanse citaten.

Andere jongeren inspireren om op EVS te gaan, heel veel jongeren hier willen werk vinden en het buitenland ontdekken en ik denk dat EVS voor 1 jaar daar het ideale antwoord op is.

Reizen in de zomer, ook al heb ik zoveel tijd, toch is er minder vrije tijd om te reizen en staan nog heel wat bestemmingen op mijn lijstje

Sonria las causas no peuden ir ya peor (lach! Want lachen kan de situatie niet verergeren)