Ik miste België toch wel hard na alweer een maand in Spanje, bepaalde gewoontjes, de taal, vrienden en familie. Maar toen ik halsoverkop terug naar België moest komen ging dat gemis niet weg het draaide gewoon om. Ik was terug thuis en toch ontbrak er iets. Al mijn kindjes, mijn collegas, mijn gekke vrienden en dwaze kamergenoten. Zelfs de Spaanse taal begon ik te missen. Zonder het te beseffen heb ik in zeven maanden toch een leven opgebouwt wat ik niet direct kwijt wil het feit dat het afscheid niet definitief is maakt het natuurlijk veel minder erg. En door het feit dat mijn rugklachten me tegenhielden om te werken en uit te gaan. Ben ik stiekem ook best wel blij dat ik terug in België ben. Terug veilig thuis, mama die alles voor me doet. Ok niet alles maar even niet zelf poetsen, koken, wassen, .. Wat een luxe! Het is toch wel even leuk om niet meer zo zelfstandig te zijn. Ik mis het wel maar toch geeft het ook een goed gevoel dat hoe hard ik ver ik ook ben uitgevlogen, ik kan altijd terug naar huis vliegen. Dankje mama en papa want ik zeg het soms toch net niet genoeg.
Ik vertrek waarschijnlijk terug de derde juni. Dus mensen die zich vervelen mogen altijd binnen springen.
No comments:
Post a Comment